0

จอร์แดน

March 20th, 2012

ความทรงจำเมื่อครั้งปี 2547 ได้มีโอกาสได้เดินทางไปกับคณะทำงานของหน่วยงานแห่งหนึ่งค่ะ แม้จะผ่านมาเกือบ 8 ปี แต่เป็นอะไรที่อาจารย์ตู่ยังคงประทับใจอยู่มากกับการเดินทางในครั้งนั้นถึงแม้จะไม่ค่อยพอใจไกด์ทัวร์ของบริษัททัวร์เท่าไรนักแต่ก็มีสิ่งที่ประทับใจมากกว่าเมื่อมีโอกาสได้พักหยุดการเรียน 2 สัปดาห์ตั้งใจจะเขียนถึงความประทับใจในสถานที่ต่าง ๆ ค่ะ

เมื่อก่อนรูปภาพอาจยังไม่ค่อยสวยงามนักเพราะยังไม่มีทักษะในเรื่องของการถ่ายภาพและกล้องดิจิตอลสมัยก่อนก็ยังไม่แพร่หลายเหมืนอย่างทุกวันนี้

วันแรกของการเดินทางในวันที่ 22 สิงหาคม 2547 อาจารย์ตู่ยังจำได้ดีว่ารู้สึกตกใจนิด ๆ ที่ต้องเดินทางกับคนที่ไม่รู้จักและงงกับการเดินทางเพราะเขาต้องไปทำงานกันแต่เป็นความโชคดีของอาจารย์ตู่ที่ได้นอนพักกับพี่สาวที่น่ารักมีน้ำใจและเป็นเพื่อนในการเดินทางตลอด 11 วันแม้ทุกวันนี้ยังมีโอกาสเจอพี่ท่านนี้อยู่เรายังจดจำเรื่องราวดี ๆ ของการเดินทางในครั้งนั้นได้ดีค่ะ

ถึงแม้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะไปทำงานมากกว่าแต่ในสถานที่ทำงานเราก็มีโอกาสได้เที่ยวชมสถานที่ต่าง ๆ ของทั่งประเทศจอร์แดน และประเทศอิหร่าน ครั้งนี้อาจารย์ตู่จะไม่พูดถึงเรื่องการทำงานนะค่ะจะพูดถึงแต่สถานที่ที่แวะเที่ยวชมและนำรูปบรรยากาศของประเทศจอร์แดนและอิหร่านให้ชมอย่างเดียวนะค่ะแต่คงพูดถึงเรื่องการเดินทางไม่ได้ค่ะเพราะไปกับคณะซึ่งมีคนบริการให้เราค่ะ

คณะของเรามาเจอกันช่วงเช้าที่สนามบินดอนเมืองค่ะครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ออกเดินทางไปกับคนที่ไม่รู้จักเลยรู้ตื่นตาตื่นใจมากกับการเดินทางโดยสายการบินการ์ต้าแอร์เวย์ เครื่องบินออกจากสนามบินดอนเมืองในเวลา ประมาณ 8.00 น.และไปเปลี่ยนเครื่องที่เมืองโดฮ้า ประเทศกาตาร์ รอเวลาเปลี่ยนเครื่องประมาณ 2 ชั่วโมง เพื่อบินต่อไปยังกรุงอัมมานประเทศ จอร์แดน

ในภาพคือบรรยากาศยากเย็นและยามเช้าภายในกรุงอัมมานประเทศจอร์แดน ช่วงที่เราไปช่วงนั้นยังคงมีสงครามของประเทศอิรักอยู่ค่ะทำให้หน่วยงานราชการและนักศึกษาไทยที่ประเทศอิรักต้องอพยพมาพักที่กรุงอัมมานประเทศจอร์แดน

ภาพโดยรวมเราจะเห็นว่ายังคงมีรถถังจอมอยู่ภายในบริเวณโรงแรมที่เราค่ะแต่ขอบอกว่าที่นี้ปลอดภัยค่ะไม่อันตรายตึกหรืออาคารต่าง  ๆ ถ้าสังเกตได้จะเห็นเป็นสีนวลอ่อน ๆ รับรองว่าถ้าเราผลิตสีทาบ้านซึ่งมีสีที่หลากหลายเหมือนบ้านเราคงนำไปขายที่นี้ยากค่ะเท่าที่คุยกับไกด์ท้องถิ่นเขาบอกว่าคนที่นี้ส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิงและเด็กเสียเยอะคนวัยทำงานหนุ่มสาวจะออกไปทำงานต่างประเทศกันเป็นส่วนใหญ่ เมื่อรถวิ่งไประว่างทางเราจะเห็นรถขนน้ำเขาขนน้ำมาขายจำได้ว่าไปถึงโรงแรมหิวน้ำมาก ๆ ลงมาซื้อน้ำของโรงแรมเขาขายเราราคา 5 เหรียญสหรัฐ ขนาดขวด 1.5 ลิตร ตัดสินใจไม่ซื้อเพราะแพงเกินไป

ภาพถ่ายยามค่ำคืน..อาหารค่ำและอาหารกลางวันค่ะไม่แตกต่างกันคือทั่งอาหารเช้า กลางวัน ค่ำ เราทานไม่ได้ค่ะสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราคือ การรับประทานมาม่าค่ะ

อาหารงานเลี้ยงที่คณะนักธุรกิจของประเทศจอร์แดนเลี้ยงให้กับคณะของเราค่ะจะสังเกตได้ว่ามีแต่ผู้ชาย ส่วนใหญ่ผู้หญิงแทบจะไม่ค่อยได้ออกมาทำงานนอกบ้านเลยค่ะเรามานั่งคิดว่าไม่มีที่ไหนให้ความเป็นอิสระและความเท่าเทียมกันเท่ากับประเทศเราแล้วค่ะ

สำหรับมื้อนี้เราโชคดีค่ะได้เข้ามาเยี่ยมท่านทูตไทยประจำอิรักแต่ต้องอพยพมาอยู่ที่จอร์แดนค่ะอย่างที่บอกว่าช่วงที่เราไปเป็นช่วงสงครามประเทศอิรักยังรุนแรงอยู่ มื้อนี้หัวหน้าคณะเขาเตรียมเครื่องทำอาหารไทยมาด้วยเราเลยได้รับประทานอาหารไทยที่บ้านท่านทูตมื้อนี้เป็นมื้อที่กินอิ่มนอนหลับค่ะเพราะท้องไม่ร้อง

แต่ยังไงเสียมาครั้งนี้ก็ยังมีโอกาสได้เดินทางมาดูสถานที่ท่องเที่ยวทีสำคัญของประเทศจอร์แดนคือที่ เพตราเป็นสถานที่ที่สวยงามมากค่ะ

บรรยากาศโดยรอบและความสวยงามของสถานที่ค่ะเรามาทำงานแม้มีเวลาสักนิดก็ขอให้ได้แวะสถานที่สำคัญของประเทศจอร์แดนสักนิดก็ยังดีก่อนเดินทางต่อไปยังประเทศอิหร่านค่ะ